:: دوره 20، شماره 75 - ( 1402 ) ::
جلد 20 شماره 75 صفحات 6-5 برگشت به فهرست نسخه ها
رویکرد جامعه‌‌شناختی به نقش روحانیت و امر سیاسی در تأسیس انقلاب اسلامی
سیدهاشم منیری* 1، سیدحسین اطهری2
1- دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد ، seyedhashem.moniri@mail.um.ac.ir
2- دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی
چکیده:   (686 مشاهده)
با پیروزی انقلاب اسلامی و درهم‌‌تنیدگی روحانیت و امر سیاسیِ برآمده از آن، کارویژه‌‌های سیاسی از درون کارویژه‌‌های مذهبی سرچشمه گرفته است. بررسی مقوله واحد دین و سیاست و تأسیس نظام اسلامی یکی از اهداف اولیه این پژوهش است که تلاش دارد به این پرسش پاسخ دهد که چه رابطه‌‌ی عینی و ذهنی بین امر سیاسی و روحانیت در تأسیس انقلاب اسلامی پدیدار شده و روحانیت از چه کارکردهایی برخوردار بوده است. در پاسخ به این پرسش فرضیه بر این استوار است که حفظ، تقویتِ وحدت و همبستگی ملی اسلامی ازجمله مهم‌‌ترین کارکردهای نهادی مؤثر است که نقش روحانیت را در تکوین نظام اسلامی برجسته می‌‌سازد. یافته‌‌های پژوهش که به روش تحلیلی و مبتنی بر چارچوب نظری کارکردگرایی است نشان می‌‌دهد که حراست، حمایت و مصلحت سیاسی در جهت تأسیس نظام اسلامی، حوزه‌‌های نهادی را در زمینه‌‌های اجتماعی و سیاسی تقویت می‌‌کند.
واژه‌های کلیدی: روحانیت، نظام اسلامی، وحدت، هدایت، تأسیس نظام.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: انقلاب اسلامی (بعد از پیروزی انقلاب اسلامی)


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 20، شماره 75 - ( 1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها